The King of the Frogs

In de tussentijd heeft Dashawn wat zitten oefenen om overweg te gaan met zijn nieuwe magie. Maar na een tijd was hij de droge theorie beu en wou iets nuttig doen. Aangezien zijn vrienden zijn vertrokken om het hag probleem op te lossen, dacht hij dat hij een ander probleem zou kunnen aanpakken. Namelijk de Bullywugs. Hij is er dus samen met Carag op stap gegaan om ze te vinden.

In het moeras kwamen ze een paar Bullywugs tegen. Maar Dashawn en Carag (met een beetje hulp) konden zich net op tijd verstoppen en de Bullywugs volgen. Uiteindelijk vonden ze een klein kamp waar zich een tiental Bullywugs bevonden. Dashawn vond dit nogal veel om met brute fors aan te pakken en bedacht een ander plan.

Magisch verkleedde hij zich als een enorme Bullywug (even groot als hem) met een gigantische gouden kroon. Carag zag wat Dashawn ging proberen en sprak een spreuk uit die ervoor zorgde dat Dashawn de Bullywugs zou verstaan. Met kruisboog in de hand kwam Dashawn het ‘dorp’ binnen en schoot direct de leider neer. Deze overleefde echter nog net. Dit maakte niets uit voor de rest want zij zagen Dashawn als nieuwe leider.

Met gebarentaal en wat magische vonkjes maakte Dashawn duidelijk dat de leider geliquideerd moest worden, en die werd in de beerput gegooid. Maar al snel kwam de evil aard van deze wezens boven want bij het minste gebaar dachten zij aan moord en plunder.

Carag zag dat Dashawn moeilijkheden had en sprak dezelfde spreuk uit op een onwetende Bullywug. Dashawn gebruikte dit meteen door de Bullywug te vertellen dat hij de taal van de goden sprak. Deze god eiste een toernooi en de laatste overlevende zou de kroon op zijn hoofd krijgen.

Na een lang en bloederig gevecht, was er uiteindelijk maar 1 Bullywug over. Met een list trachtte Dashawn deze zelf te doden, maar het mocht niet zijn. Dashawn moest de tranen van zijn verraad op het gezicht van het wezen aanschouwen toen hij deze neerstak.

Dashawn voelde zich rot, maar hij wist dat het een kwaad was dat uitgeroeid moest worden.

Hij verbrandde het dorp en ging terug op weg naar Glemm.